Hoi Luna, dank je wel voor de winkels, ik ga ze daar dan bestellen als de potjes die ik nu heb op zijn (duurt niet zo lang meer).
Ben nu 3 weken bezig met de esterC, de vitamine B12, visolie en D6, maar eerlijk gezegd merk ik er nog niet veel van. Maar ik blijf ze braaf doorslikken
Ik heb afgelopen zondag (na maaaanden) eindelijk tegen mijn schoonmoeder durven vertellen dat ik over 3 weken onder het mes ga... uff.... alleen mijn zus en mijn vader/ moeder wisten ervan en dat vond ik eigenlijk wel genoeg. Maar mijn vriend wilde er ook met iemand over kunnen praten omdat het hem ook bezighoudt. Heb heel wat heftige discussies gehad met hem hierover omdat ik vond dat het MIJN ding was. Ik heb geen problemen met mijn schoonmoeder, echt, ze behandeld me als haar eigen dochter, maar toch... het is zoiets privé en van jezelf... en ik wil niet gezien worden als een of andere siliconen-bimbo.
Ergens had hij wel gelijk. Als ze me dalijk helemaal plat zien, en ik mag niets tillen of doen, dan komen er toch wel vragen en dan misschien dat ze denkt: jeez ik doe alles voor haar en dit vertelt ze me niet... dus ja... toch maar vertellen. Was supernerveus. Haar eerste reactie was ook direct waarom ik die rotzooi in mn lijf had laten zetten en waarom mijn ouders mij niet hebben tegengehouden? Tsja, wat doe je als je 19 bent, elke dag huilt omdat je je geen vrouw voelt, jaren niet hebt gezwommen omdat je jezelf schaamt omdat je niets hebt, geen bikini's en bh's kunt vinden in maat aaa en alle leuke mode aan je voorbij ziet gaan en dik verpakt de zomer doorgaat?? Dan lijkt dit de enige oplossing...
Uiteindelijk snapte ze mijn beweegredenen wel, maar ze is fel tegen deze dingen en zei dat ik ze zo snel mogelijk eruit moest halen. Gezondheid gaat voor alles.
Ze steunt me 100% en vroeg zelfs of ik wilde dat ze een vliegticket boekte om ook mee kunnen te gaan naar het ziekenhuis om me te ondersteunen (zo lief!) Dus uiteindelijk ergens wel blij dat ik het heb verteld.
Moet wel zeggen dat ik iedere dag nu met die explantatie bezig ben, hebben jullie dat ook (gehad)?? Nu helemaal nadat ik het tegen iemand heb verteld die niet wist dat ik ze had (toch een soort bimbo-gevoel). Denk er steeds aan. Ook emotioneel gezien, de ene keer ben ik blij dat ze eruit gaan en ben ik heel rationeel, de andere keer ben ik bang dat er lege theezakjes overblijven en dat het gewoon zo tegenvalt... heb mixed feelings... moest het ook ff van me afschrijven...
Liefs, Mousje
Ja ik heb ook echt het gevoel dat ik daar op de goede plek ben. Was gisteren nog even op het forum alles aan het doornemen voor het hoe en wat voor/tijdens en na de operatie en moet zeggen dat ik erg blij ben met zoveel informatie die jullie geven!!