Er valt iemand uit, en nu kan ik!!!
Hoi, ik wil me even voorstellen!
Vandaag de screening gehad, alles was in orde en over twee weken ga ik onder het mes. Ik heb geen partner, dus mijn dochter van 20 haalt me op, leuk he?
Vanda lag op de operatietafel, en ik ben ZO benieuwd!!
En een paar uurtjes later was Keira er natuurlijk ook voor de screening, maar toen was ik al op mijn werk.
het gaat nu echt rap zeg...
Vanda lag op de operatietafel, en ik ben ZO benieuwd!!
En een paar uurtjes later was Keira er natuurlijk ook voor de screening, maar toen was ik al op mijn werk.
het gaat nu echt rap zeg...
Wat leuk dat je dochter je ophaalt na de operatie!!!
De screening achter de rug, helemaal goed door de keuring en nu verder aftellen!
Bijzonder hoor: 3 forumleden allemaal op dezelfde dag op dezelfde plaats.
Heb aan jullie gedacht.
-BLOEM-
groetjes
Meisie
De screening achter de rug, helemaal goed door de keuring
en nu verder aftellen!Bijzonder hoor: 3 forumleden allemaal op dezelfde dag op dezelfde plaats.
Heb aan jullie gedacht.
-BLOEM-
groetjes
Meisie
2002 McGhan 410 onder spier en in februari 2013 bevrijd!
Hee Francien!
Jammer dat ik je niet meer gezien heb! Er was een enorme vertraging dus toen ik er was (half 1) mocht ik niet bij Marjon. Het was me niet helemaal duidelijk of ze nu net klaar waren met haar of dat ze nog lag te slapen.
De screening was easy peasy he! Ik was gelukkig totaal niet zenuwachtig.
En ik heb mijn operatietind al gehoord! Ik ben om half 8 's ochtends de eerste. Ze zei dat het nog niet de definitieve planning was maar ik hoop dat het zo blijft. Dan ben ik er snel vanaf!
Leuk dat je dochter je komt halen! Mijn moeder gaat met mij mee.
Liefs!
Jammer dat ik je niet meer gezien heb! Er was een enorme vertraging dus toen ik er was (half 1) mocht ik niet bij Marjon. Het was me niet helemaal duidelijk of ze nu net klaar waren met haar of dat ze nog lag te slapen.
De screening was easy peasy he! Ik was gelukkig totaal niet zenuwachtig.
En ik heb mijn operatietind al gehoord! Ik ben om half 8 's ochtends de eerste. Ze zei dat het nog niet de definitieve planning was maar ik hoop dat het zo blijft. Dan ben ik er snel vanaf!
Leuk dat je dochter je komt halen! Mijn moeder gaat met mij mee.
Liefs!
Hee, Keira, ik las het al!!
En wat fijn dat je de tijd al weet!!
Zelf word ik dinsdag volgende week gebeld over de tijd, het was nog niet bekend. Dan moet ik later, en daar ben ik wel blij om, want dan heeft mijn dochter alle tijd om uit Utrecht naar Heerenveen te reizen.
Jemig...spannend he? Ik ben er wel heel erg mee bezig in mijn hoofd, het is maar goed dat het werk afleiding biedt, en mijn eigen kids natuurlijk...
Maar ik ben best zenuwachtig al...
En wat fijn dat je de tijd al weet!!
Zelf word ik dinsdag volgende week gebeld over de tijd, het was nog niet bekend. Dan moet ik later, en daar ben ik wel blij om, want dan heeft mijn dochter alle tijd om uit Utrecht naar Heerenveen te reizen.
Jemig...spannend he? Ik ben er wel heel erg mee bezig in mijn hoofd, het is maar goed dat het werk afleiding biedt, en mijn eigen kids natuurlijk...
Maar ik ben best zenuwachtig al...
Ow Meisie, dat aftellen he? Ik leef er vol zenuwen naar toe, ik vind het fijn en eng tegelijk.
Want er kan natuurlijk ook van alles mis gaan, en daar ben ik best bang voor.
Mijn kinderen hebben geen andere ouder die er voor hen is, en ze zijn al tussen de 14 en 20, maar ik ben wel volledig verantwoordelijk, en ben vooral vanwege hen bang dat er dingen mis gaan...
Want er kan natuurlijk ook van alles mis gaan, en daar ben ik best bang voor.
Mijn kinderen hebben geen andere ouder die er voor hen is, en ze zijn al tussen de 14 en 20, maar ik ben wel volledig verantwoordelijk, en ben vooral vanwege hen bang dat er dingen mis gaan...
Goed slapen lukt al niet meer, ik was om vier uur klaarwakker en ik kon met geen mogelijkheid meer rust vinden. Pfff...als dat zo twee weken door moet gaan...
Ik pieker me suf, ben opeens heel bang dat er iets niet goed gaat, dat ik niet meer uit de narcose ontwaak of dat ik ernstige complicaties krijg.
Wat moet er dan met mijn kinderen, ze zijn niet heel klein meer, maar toch...
Hebben, of hadden jullie dat ook?
Gelukkig heb ik veel afleiding: mijn werk, mijn kinderen ook. Komend weekend moet ik mijn oudste verhuizen die in Utrecht op kamers woont, dat leidt natuurlijk wel enorm af. Maar ik ben verre van rustig hoor, meeeennn...
Ik pieker me suf, ben opeens heel bang dat er iets niet goed gaat, dat ik niet meer uit de narcose ontwaak of dat ik ernstige complicaties krijg.
Wat moet er dan met mijn kinderen, ze zijn niet heel klein meer, maar toch...
Hebben, of hadden jullie dat ook?
Gelukkig heb ik veel afleiding: mijn werk, mijn kinderen ook. Komend weekend moet ik mijn oudste verhuizen die in Utrecht op kamers woont, dat leidt natuurlijk wel enorm af. Maar ik ben verre van rustig hoor, meeeennn...
Hallo Francien,
Joh wat vervelend dat je zorgen zo'n grote rol gaan spelen.
Nu kan ik natuurlijk wel zeggen dat je moet proberen het in perspectief te zien: de kans op complicaties is vele malen kleiner dan de kans dat alles goed gaat. En niet meer wakker worden.... de kans dat je straks op de fiets/met de auto een ongeluk krijgt is groter.
Allemaal heel rationeel maar probeer je gevoel dat maar eens duidelijk te maken!
Ik kan ook erg bezig zijn in m'n hoofd met: als dit... dan... en hoe moet het dan met...
Ik heb daar gelukkig toch wat afstand van kunnen nemen (heb wel veel gedroomd!) en toch redelijk kunnen slapen. Velen zijn mij voorgegaan en ik hoor vooral goede verhalen... Zowel operateur als anesthesieteam zijn professionals... Ik ben weliswaar best een controlfreak maar ook een heel nuchter peerd
De aard van het beestje kun je niet veranderen maar misschien kun je jezelf toch een beetje terug fluiten 
Probeer te kijken naar hoe vaak het goed gaat, zet het op papier, hang het op de spiegel en misschien worden je zorgen dan toch minder overheersend.
Zoek afleiding! Voor mij was dat nog even op vakantie gaan (was al gepland), voor jou een verhuizing en misschien kun je nog verdere activiteiten plannen?
Dikke knuffel!
Hug
=liefs=
Meisie
Joh wat vervelend dat je zorgen zo'n grote rol gaan spelen.
Nu kan ik natuurlijk wel zeggen dat je moet proberen het in perspectief te zien: de kans op complicaties is vele malen kleiner dan de kans dat alles goed gaat. En niet meer wakker worden.... de kans dat je straks op de fiets/met de auto een ongeluk krijgt is groter.
Allemaal heel rationeel maar probeer je gevoel dat maar eens duidelijk te maken!
Ik kan ook erg bezig zijn in m'n hoofd met: als dit... dan... en hoe moet het dan met...
Ik heb daar gelukkig toch wat afstand van kunnen nemen (heb wel veel gedroomd!) en toch redelijk kunnen slapen. Velen zijn mij voorgegaan en ik hoor vooral goede verhalen... Zowel operateur als anesthesieteam zijn professionals... Ik ben weliswaar best een controlfreak maar ook een heel nuchter peerd
De aard van het beestje kun je niet veranderen maar misschien kun je jezelf toch een beetje terug fluiten Probeer te kijken naar hoe vaak het goed gaat, zet het op papier, hang het op de spiegel en misschien worden je zorgen dan toch minder overheersend.
Zoek afleiding! Voor mij was dat nog even op vakantie gaan (was al gepland), voor jou een verhuizing en misschien kun je nog verdere activiteiten plannen?
Dikke knuffel!
Hug
=liefs=
Meisie
2002 McGhan 410 onder spier en in februari 2013 bevrijd!
Dank je wel Meisie, ja, hahaha, ik zit wat betreft activiteiten helemaal vol, alleen al mijn werk en de kinderen, er is altijd veel te doen. Ik help mijn ouders ook elke week, en dan heb ik mijn vrienden en vriendinnen nog...Het is vooral in de avond he, dan bezoeken de spoken me opeens.
Ik heb ook al kennis gemaakt met de narcotiseur, een erg aardige man, inderdaad gepokt en gemazeld in het vak. Hij heeft me ook zoveel mogelijk gerustgesteld hoor, alleen al door zijn houding, de stelligheid van "..en dan word je wakker en dan is alles achter de rug!"
Hij straalt uit dat een narcose een fluitje van een cent is, een routineklus en daar voel ik me heel goed bij.
Nog een kleine twee weken, ik kom ze wel door!
Ik heb ook al kennis gemaakt met de narcotiseur, een erg aardige man, inderdaad gepokt en gemazeld in het vak. Hij heeft me ook zoveel mogelijk gerustgesteld hoor, alleen al door zijn houding, de stelligheid van "..en dan word je wakker en dan is alles achter de rug!"
Hij straalt uit dat een narcose een fluitje van een cent is, een routineklus en daar voel ik me heel goed bij.
Nog een kleine twee weken, ik kom ze wel door!
En voor hem is het natuurlijk ook een routineklusFrancien schreef: Hij straalt uit dat een narcose een fluitje van een cent is, een routineklus en daar voel ik me heel goed bij.
Ik moet zeggen dat ik het wel gezellig vond vlak voor ze me onder zeil maakten. Ze doen echt alles om je op je gemak te stellen en leggen goed uit wat ze doen/er gaat gebeuren.
Komt goed!
2002 McGhan 410 onder spier en in februari 2013 bevrijd!
Dat is fijn Meisie, bij jou is het ook allemaal heel voorspoedig gegaan!
Ik zou ook best willen weten hoe laat ik geopereerd zal gaan worden, dit i.v.m. mijn dochter, want ze heeft in Utrecht ook haar studie en haar oppasadres, en ze wil graag weten hoe laat ze in Heerenveen verwacht wordt, ongeveer dan.
Enfin, we zijn alweer een dag verder, het is donderdag. Nog twaalf dagen...
Ik zou ook best willen weten hoe laat ik geopereerd zal gaan worden, dit i.v.m. mijn dochter, want ze heeft in Utrecht ook haar studie en haar oppasadres, en ze wil graag weten hoe laat ze in Heerenveen verwacht wordt, ongeveer dan.
Enfin, we zijn alweer een dag verder, het is donderdag. Nog twaalf dagen...
Aanstaande dinsdag krijg je te horen hoe laat je verwacht wordt. Nog even geduld dus (lastig hé?)Francien schreef:
Ik zou ook best willen weten hoe laat ik geopereerd zal gaan worden...
FLOWER
Meisie
2002 McGhan 410 onder spier en in februari 2013 bevrijd!