Spijt na borstvergroting (paniek aanvallen)

[Nina1]

Hoi Ceedo,

Herkenbaar hoor. Het voelt anders, je kijkt naar een ander spiegelbeeld, het voelt misschien omomkeerbaar. Ik had het ook volgens mij, 18 jaar geleden. Ook met het zetten van een tattoo heb ik het gehad. Een paar dagen erna: wat heb ik gedaan, moest dit nu zo nodig. Vooral de (vermeende) omomkeerbaarheid ervan vloog me dan (tijdelijk) aan. Mijn implantaten gaan er 29 maart uit, na 18 jaar. En hoewel ik ernaar uitkijk, houd ik ook rekening met een mentale terugslag.

Misschien is het goed om geen overhaaste beslissingen te nemen. Je moet wennen aan deze 'nieuwe jij'. Je hoofd, hart en je lijf moeten daar nog aan wennen. En misschien helpt de gedachte dat ze er altijd nog uit kunnen als je er na een bepaalde periode (een jaar of zo?) nog niet aan bent gewend. En als je op het forum meer hebt gelezen, lees je dat veel vrouwen klachten kunnen ontwikkelen door de (siliconen) implantaten. Dus wees daar alert op in elk geval. Ook klachten die je in eerste instantie niet eraan koppelt.

Sterkte voor nu. Breath in, breath out!

Liefs,
Nina

[Susana]

Ceedo, welkom hier
Jou gevoelens herken ik....na de operatie, toen ik mijn borsten zag, dacht ik van: wat heb ik in godsnaam gedaan?? Ik ben nooit blij geweest met de protheses, toch heb ik ze laten 12 jaar lang zitten! Voor mij waren die 12 jaar lang niet mijn borsten!
Ik snap de gedachten over de littekens, het is wel zo dat als je ze goed verzorgd, met de tijd worden ze zo licht als je huid.
Ik wens je heel veel kalmte en innerlijke rust om je proces proces te kunnen verwerken en doorlopen!
Blijf met ons delen, dat lucht op!
Liefs,
Susana

[Lala]

Hoi Ceedo
Heel herkenbaar..
Ik had toen een wissel laten doen en de arts had mij iets geadviseerd waar ik eigenlijk veel twijfels over had.
Toen ik bijkwam dacht ik direct: dat moet eruit!
Ben toen bij andere klinieken gaan zoeken
En dr Niessen was bereid het er na 2 maanden uit te halen
Bergman kliniek na 3 maanden.
Hoe eerder je het eruit laat halen hoe minder schade het oplevert aan je gezondheid maar ook de huid en tepels.
Ik hoop dat je iets hebt aan deze informatie.
Sterkte

[Luna MKS]

Aaah arme schat!
Alles komt goed hoor en je bent niet de enige. Gebeurt de laatste tijd steeds meer.
We hadden nog niet zo lang geleden ook al een meisje.
Ik zoek even haar topic.

Alles komt goed!!!

GarrieBarrie
viewtopic.php?t=2824

Sabine
viewtopic.php?t=2747

Er zijn er meer hoor die ze al snel laten verwijderen. We zien dit de afgelopen jaren steeds meer. Ook dat klachten sneller ontstaan.

Hoop dat je er wat aan hebt

[Luna MKS]

Heb wat linkjes geplaatst

[Essi]

Welkom creedo,
Rustig aan en geen paniek, je bent niet de enige bij wie dit gebeurt.
Je borstvergroting is terug te draaien en het litteken zal vervagen in de loop der tijd.
Voor nu.... adem in en adem uit.
Het komt goed, de huid is een rekbaar orgaan en je borsten komen gewoon weer terug in de oude vorm.
Liefs essi

[Luna MKS]

Wou dat ik je kon helpen

Je borsten zullen zich prima herstellen, ook na 3 maanden,
want je bent nog jong. Je huid herstelt zich echt snel.

Wens je veel sterkte!!!

Er zijn vrouwen die je kunt bellen mocht je daar behoefte aan hebben. Laat maar weten.

[WabiSabi]

Oooh wat heb ik met jou te doen.
Iedereen zou voor een vergroting verplicht dit forum moeten lezen. Dan werden er veel gecanceld.
Als je je verdiept in de foto’s op dit forum zul je zien hoe mooi borsten na explantatie zijn. Jouw protheses zijn in tact dus worden er super netjes uit gehaald.
Die littekens gaan echt meevallen. Zoals jij ze nu ziet blijven ze absoluut niet (ik heb twee keer een vergroting laten doen). En waarschijnlijk vallen ze in je borstplooi. Je had een lege 70D schrijf je. Misschien zijn ze straks met een lift nog mooier dan ooit. Maak jezelf niet gek.

[Stef]

Hi allemaal,

Jaren lang wilde ik heel graag een borstvergroting. Ik vond het altijd heel fascinerend hoe mooi andere hun borsten waren. Die van mij waren immers een lege 70D, waar ik onwijs onzeker over was. Na dat ik best een zwaar jaar heb gehad met veel heftige gebeurtenissen, had ik eindelijk het geld bij elkaar. Ik ben 24 en dacht een weloverwogen beslissing te hebben genomen. Het balletje ging snel rollen en ik was onwijs enthousiast. Van stoppen met roken en alle andere voorbereidingen op de operatie. Ik was wat nerveus maar had wel onwijs veel zin in de operatie. Donderdag werd ik geopereerd en alles ging onwijs goed.

Tot dat er maandag middag ineens een knop bij mij omslaat en ik in totale paniek ben. Die dingen moeten eruit! Was het enige wat ik nog maar kon denken. Wat heb ik mezelf aangedaan en daar kwamen dan ook de paniekaanvallen ineens bij. Ik weet niet meer wie ik ben en ben mijn identiteit volledig verloren. Niet wetend wat er met je aan de hand is. Waarom heb ik ineens spijt van iets wat ik zo lang al wilde. Iets waar ik zoveel geld aan uit heb gegeven. Maar het voelt gewoon niet als “mijzelf”. Nu is de gedachte van het eruit halen natuurlijk iets onmogelijks. Ik verwacht niet dat ik zo snel geholpen kan worden, immers moet ik ook gewoon weer aan het werk volgende week. Ik heb echt de meest leuke baan, maar zelfs daar ben ik bang voor om weer mee te starten. Ik ben zo angstig met die dingen in m’n lichaam. Ik schaam mij ook enorm dat ik me zo voel.

En als ik ze er uit laat halen, hoe vreselijk heb ik mezelf dan verminkt

Ik had dit nooit verwacht dat ik me zo zou kunnen voelen. Ik voel me echt totaal leeg en vol met verdriet en paniek. De pc heb ik al gesproken en die zei dat hij dit nog nooit had mee gemaakt en dat ik met iemand moest gaan praten. En mocht dit na 3 maanden nog steeds zo zijn, dat we dan kunnen gaan kijken naar explantatie. Hij zegt dat het wel goed komt en dat het litteken 5 cm gaat zijn. Daarvan raak ik ook in paniek. Ga ik voor altijd mijn litteken van 5 blijven zien.. en worden mijn borsten weer zoals ze waren. Straks ga ik naar de huisarts om te praten over de hele situatie en hoe ik mij voel.

Ik heb echt geleerd om van je lichaam te houden. Het perfecte plaatje wat je continue ziet, hoeft niet jouw perfecte plaatje te zijn. Wees wie je bent en omarm je onzekerheden.

Het is een lang verhaal, maar het voelt goed om even mijn verhaal kwijt te kunnen.

Och meisje toch ! Wat erg ! Maar echt je kan terug ...
En zie die littekens dan maar als een wijze les je hele leven ... acceptatie.. vind het al heel knap dat jij op je 24 e deze acceptatie hebt ! Kop op ! We zijn er voor je ...

[Essi]

Wat fijn dat je bij van Selms terecht kon.
Het gaat weer helemaal goed komen met jou. Vertrouw op je gevoel. Eruit met die dingen.
Liefs essi

[Luna MKS]

Trots op jou!❤

[Natural me again]

Goed dat je naar je gevoel luistert. En als je van jezelf 70D hebt, dan gaan je littekens vast mooi wegvallen in je borstplooi. Het komt vast goed. Heel veel succes!

[Nina1]

Wat fijn dat je bij Van Selms terecht kon, en ook al zo snel. Je gevoel is duidelijk: ze moeten eruit. En dat kan gelukkig!! Ik dacht lang dat dat geen optie was (na 18 jaar implantaten), totdat ik hier de verhalen las. Je hebt straks je eigen, zachte, natuurlijke borsten terug die je nu misschien wel prima vindt passen bij je lichaam. En die littekens zie je na een tijd en liefdevolle aandacht nauwelijks meer, zeker met jouw cupmaat.

Mijn rebalancer (lichaamsgerichte therapeut) gaf me een mooie tip: Praat vooraf met je lijf en je borsten over wat er gaat gebeuren. Alsof het kleine kinderen zijn. Dat erin gesneden wordt. Dat dat pijn doet. Dat je lijf daarna nog pijn zal doen. Dat je zal proberen zacht en lief te zijn.
Ook al geloof je hier niet in, dan is het wel heel liefdevol naar je lichaam! Misschien heb je er iets aan.

Sterkte de komende tijd!!

[WabiSabi]

Dat doe ik nou ook Nina, praten tegen ze. Maar ik zeg ook heel vaak “donder eigenlijk ook maar op samen, heb genoeg van jullie”. Beter om dat niet tegen je kinderen te zeggen:))

[Nina1]

Hahaha WabiSabi, nee zal ik niet doen . Liefdevol je borsten benaderen, en de rest van je lijf. Liefdevol je eigen borsten aanraken!
Ik merk ook dat ik kleine borsten steeds mooier vind. Echt grappig om te merken. Is misschien ook wel de tijdsgeest.

Ik had vorig jaar een vrouwenretreat, en dat heeft mij achteraf gezien ook gesterkt. Al die mooie vrouwen bij elkaar. De 'sisterhood' van vrouwen onderling ervaren. Dat geeft kracht!