Ik was inderdaad laat thuis, had op dat moment niet zoveel pijn en was heel gelukkig. De weg terug naar huis dacht ik superhelder te zijn maar mijn moeder zei dat ik heel raar de weg wees, maar ik wist hem nog precies, haha!
Francien, ik kan me he le maal niks meer herinneren van ons gesprek, sorry! Alleen dat jij op de stoel aan de overkant zat en succes en gedag zei, dat is doorgekomen. Dat was het moment waarop ik helder begon te worden geloof ik.
De operatie an sich is me 100% meegevallen, duurde wel lang, en ik mocht pas om 20:30u naar huis. Ik weet alleen nog dat in de uitslaapkamer ik helemaal lag te beven en klappertanden al kon ik niet echt een kou registreren. Toen kwam de zuster al snel en zette dat blaasding lekker op standje heet, maar ik bleeft het bij mijn botten koud houden. Ik raakte bijna in paniek maar de zuster had me gekalmeerd en daarna heb ik nog geslapen. Ik keek steeds op de klok en dacht oooh het is al zo laat en ik voel me nog raar! Ineens kwam mijn moeder binnen, ze vonden het zo zielig dat zij daar alleen moest wachten.
Toen werd ik snel wakker, at en dronk wat en moest ik de strakste legging ooit aan. Dat komt door de lipo, alles moet lekker stevig bij elkaar blijven. De verpleegkundige en de operatieassisten waren dus nog aan het overwerken en hebben mij zo goed geholpen. Heel lief van ze. Ook was ik helemaal niet misselijk dus de rit naar huis was goed te doen.
Mijn moeder had domter kappel even gesproken en die zei dat alles heel goed gegaan was en ze aardig wat grammen vet weer in mijn borsten heeft geinjecteerd. Ik heb zelf even een sneak peek gedaan van de bovenkant en ik ben niet helemaal plat, en zag geen rimpels of deuken! Misschien zit dat aan de zijkant of komt dat nog, ik weet niet of het erg gezwollen is. Mijn borstspier doet heel veel pijn, is echt een spierpijn. Maar beurs ben ik niet, toch dankzij de arnica?
Mijn silliconen kreeg ik mee, jemig wat wegen die dingen zwaar zeg! Ze hebben niet gelekt of gezweten, dat had dr kappel aan de verpleegkunidge doorgegeven. Daar ben ik heel blij om! Maar ik had ze natuurlijk nog maar kort, en ze hebben in ieder geval niet stiekem andere erin gedaan
Gisteren zelf naar boven gestrompeld en wat was het heerlijk om in bed te gaan liggen. Ik viel als een blok in slaap. Helaas moest ik er wel om de paar uur uit om te plassen. Ik heb drains maar daar zit amper vloeistof in, en dat blijft zo op hetzelfde pijl, dat is goed! Misschien plas ik ook veel vocht uit. Om half 5 voelde ik me het slechtste, heel veel pijn aan mijn rug (van het in 1 houding liggen), borsten en billen en benen. Alsof er een vrachtwagen over je heen gereden is. Toen heb ik alvast weer een diclofenac genomen en heb nog een paar uur kunnen slapen. Nu is de pijn weer minder gelukkig. Ik kan wel beter bewegen en rondkomen dan met de bv. Toen kon ik echt niet zelf uit bed komen de eerste dagen. Ik wil alleen steeds op mijn zij slapen maar dat kan niet!
Dr. Kappel belt mij vandaag nog even ondat ik haar gisterenavond niet meer gesproken heb. Ik vermoed dat mijn drains er donderdag wel uit kunnen, als er geen vloeistoffen meer bijkomen. De buisjes zijn ook al redelijk leeg.
Nu ga ik even lekker wat eten en me laten verwennen, de pijn is goed te doen. Af en toe heb ik alleen meer last van de benen en billen dan de borsten, haha. Maar ik heb het er voor over.
Veel liefs,
Keira
gelukkig was het de drain waar toch al amper vloeistof in zat, het flesje had niet gelekt maar het buisje wel. 
Maar ze mogen er vandaag uit dus vannacht mag je tollen in je bed dat het een lieve lust is, zonder dat je rekening hoeft te houden met je granaten