Mijn naam is Marlies en ik lees al enige tijd mee op dit forum, zowel voor als na mijn explantatie.
Zes jaar geleden heb ik vanwege een lichte tubulaire borst en een pectus excavatum (trechterborst) mijn borsten laten vergroten bij de Boerhaave kliniek, door van der Weij, Allergan protheses. Ik had kleine borsten, wat ik niet het ergste vond, maar vooral de vorm stoorde mij. Ik had echte skischansjes, zoals ik ze zelf noemde.
Het resultaat was prachtig, helemaal in verhouding met de rest van mijn lijf en ik dacht: nu ben ik helemaal af, dit had ik veel eerder moeten doen.. Toch liep ik er nooit mee te koop, het kleine groepje mensen om mij heen die van de vergroting af wist zei ook vaak: je hebt nooit decolletés oid.. En dat klopte. Ik heb de borstvergroting ook nooit gedaan om er in kleding een mooi resultaat mee te krijgen, maar vooral naakt, voor mijzelf en voor mijn vriend (die trouwens altijd heeft gezegd dat hij het echt niet nodig vond en me mooi vindt zoals ik ben).
De eerste 4 jaren heb ik nooit getwijfeld of klachten gehad, ook al wezen mensen om mij heen soms op artikelen of uitzendingen bij Radar. Ik dacht: er zitten geen auto-immuunziektes in mijn familie, er zijn wel meer dingen ongezond, en ik heb nergens last van.. Wel heb ik altijd gezegd: gezondheid boven alles, dus zodra ik klachten krijg, haal ik ze eruit.
Terugdenkend, denk ik dat bepaalde klachten 2 jaar geleden zijn begonnen. Onder andere: Vermoeide uitstraling (donkere kringen), vermoeidheid, zware ogen, geheugenproblemen, concentratieproblemen, grauwere huid.. Dit was niet altijd, maar vooral de vermoeide uitstraling nam wel toe en vond ik heel vervelend, want ja ik ben een ijdeltuit en wil graag verzorgd voor de dag komen :-)
Ik ging op Google zoeken en in gesprek met mensen en kreeg steeds meer het idee dat mijn implantaten wel eens de oorzaak zouden kunnen zijn, totdat ik mezelf bijna niet meer terug herkende in de spiegel (vond ik zelf) en in mei dit jaar een afspraak heb gemaakt bij Gijs van Selms, hij verwees mij door naar internist Beekman in het Acibadem ziekenhuis. Ook hier kon ik middels een verwijzing van mijn huisarts in mei terecht en is er een uitgebreid intakegesprek gevoerd en bloedonderzoek gedaan. Hier kwam een B12 tekort uit, waardoor ik direct moest beginnen met wekelijkse B12 injecties. Dan zou er in september opnieuw een gesprek komen met internist Beekman om te kijken of de klachten verminderd/verdwenen zouden zijn. Dit was helaas niet het geval, ik merkte niets van de injecties en kreeg er een hele vervelende bijwerking bij: acne.
Beekman heeft toen vastgesteld dat er waarschijnlijk sprake is van breast implant illness (asia) (dit is toch hetzelfde?) en de aanvraag bij mijn verzekering voor vergoeding voor explantatie werd goedgekeurd. Ik mocht ook afbouwen/stoppen met de B12-injecties, om te kijken wat dit zou doen. Dit heb ik uiteindelijk in november gedaan, met het idee om over enkele maanden weer bloed te laten prikken om te kijken of mijn B12-waarde hetzelfde blijft, ook nu mijn implantaten zijn verwijderd.
Ik heb gehuild van blijdschap toen de aanvraag werd goedgekeurd, ik wist zeker dat mijn klachten zouden verminderen/verdwijnen, ook na het zien van alle voor-na foto's op internet. Dit was verbluffend, wat een verbetering vaak al na 4 uur na de explanatie..
Dinsdag 23 december ben ik geopereerd en dit is allemaal goed gegaan. Nu dus 1,5 week geleden en ik ben blij dat ze eruit zijn, mijn borsten vallen mee, helaas zijn de skischansjes weer terug maar van Selms gaf aan dat dit door de pectus excavatum komt.. Het vooraanzicht vind ik gelukkig prima
Helaas merk ik geen verbetering van mijn klachten, terwijl ik dit typ weet ik misschien dat ik te ongeduldig ben, maar had ik ook veel hoop gezien alle succesverhalen op internet.. Mijn vermoeide ogen/uitstraling heb ik nog steeds, terwijl ik 10 uur per nacht slaap. En dan die zware/pijnlijke ogen, auw.. Zo balen! Ik vraag me nu af of dit wel verdwijnt of dat het gewoon door een diepere traangoot komt en dat hier uiteindelijk fillers voor nodig zijn (liever niet!!) En tegelijkertijd komt dan de vraag: heb ik hier wel goed aan gedaan, kwamen de klachten wel door mijn siliconen, wordt het ziek worden van implantaten niet overdreven/uitvergroot... Hoeveel procent is dit nou uiteindelijk (vast heel weinig), dat zijn dan mijn gedachten.. Zucht, vermoeiend. Terwijl ik uiteindelijk altijd uitkom op: het is goed zo, ik wil gezond oud worden en nooit bij elke klacht denken: zal dat komen door.. Zoals jullie lezen heb ik nog een weg te gaan, maar is mijn stemming over het algemeen goed. Ik kan tevreden in de spiegel kijken en daar ben ik al heel blij mee.
Voor iedereen die de moeite nam om dit te lezen, dank jullie wel. Het werkt ook als een soort van therapie merk ik nu om mijn verhaal op papier te zetten
Groetjes,
Marlies
Privacy is een groot goed!
Er zijn toch wel ook ervaringen dat deze helemaal kunnen verdwijnen? Ik zal eens de mogelijkheden gaan bekijken wbt evt. PRP, klinkt ook best eng moet ik zeggen 
Ik neem sowieso al een tijdje Omega 3, is het heel belangrijk dat ik hier ook Omega 7 bij neem? Ik heb het topic bekeken en ben gelijk naar de winkel gegaan voor Weleda oogdruppels, helaas hadden ze alleen A. Vogel dus deze gebruik ik nu sinds gister.. Ben benieuwd. Wil na een aantal maanden mochten de klachten niet verdwijnen ook naar een optometrist/oogarts om te kijken of die iets kunnen waarnemen. Want... ook heb ik gelezen dat oogklachten kunnen verdwijnen na het verwijderen van de implantaten, terwijl ik zie dat sicca nooit zal verdwijnen.. Heb jij daar een verklaring voor?