Het is voorbij.... Rond 18.40 uur thuis, na een terugrit van 1 uur en een kwartier. Om 11.30 uur moest ik mij melden. Ik mocht gelijk naar de verpleegafdeling, en de opname ging van start. Bloeddruk meten (erg laag, dus had een injectie hiervoor in mijn been gehad, dat was iets met langzame afgifte, dan die wat hoger bleef), operatiekleding aan, haarnetje, infuus in hand.
En toen nog een klein half uurtje gewacht op Dr. van Selms. Hij kwam net uit de OK. Een mevrouw naast mij had precies dezelfde operatie. Hij moest nog een boterhammetjes eten zei hij
. Hij had mij eerst nog afgetekend met een dikke Edding stift
De operatie heeft iets langer geduurd. 3 uur. Veel pijn nu. Branden, druk, alles. En lek uit de openingen. Ziet er vervelend uit, want zit ook bloed bij. Slachtveld, haha. Nu een Tramadol, dicofenac en paracetemol, mag allemaal tegelijk. Helpt nog niet echt. Alles begin al blauw te worden. Maar ook dat wist ik. Volgens het boekje dus. Ben zo moe. Van de narcose. De terugrit uit Amsterdam was niet fijn. Elke beweging, hoe klein ook voel je. En die verlichting van de lantaarns, ik werd er misselijk van. Dus de rit naar huis mijn ogen dicht gehouden.
Ik werd na de narcose wakker, en ik moest mij echt even orienteren. Ik was een dialoog in mijn hoofd aan het houden van: ik moet nog geopereerd worden, of toch niet? Zou ik al klaar zijn? Geen idee. Ik ga slapen, ben moe. Haha.
Drinken en eten ging prima. Totaal niet misselijk daar (alleen vd autorit dan, door de verlichting). Ik kon al best snel plassen. 2x. En thuis ook al 2x geplast. Ik krijg daar, na de operatie een drukpak aan, tot aan de knieeen. En een druk bh. Krijg ik allemaal van de kliniek. Dus super. Het is nu alleen zeik nat, van het vocht wat overal uit sijpelt.
Ik probeer zo lang mogelijk op te blijven. Want mijn rug voelt gebroken. De komende tijd niet op zij en buik slapen. Alleen op de rug.
Het goede nieuws: de protheses zijn in tact! Geen scheuren, en dat na 20 jaar. Kapsel wordt netjes onderzocht. Ik heb de protheses meegekregen. Wat zijn die krengen zwaar!!
Ik ben zo blij, zo blij.
Het is voorbij.. over.. nooit meer. Klaar nu. En herstellen. Ik hoop op een redelijke nacht.
) erin zitten, en het zijn ook PIP implantaten. Gelukkig heeft de echo geen gekke dingen laten zien. Dus dat is een geruststelling. 
