Een vrouw van 52 en al 24 jaar drager van borstprotheses, de eerste set heb ik 10 jaar gehad, van een AA naar kleine B cup, die gewisseld werden vanwege kapselcontractie. Mijn 2e set waren geruwde cohesieve Mentor medium profile 410 cc. Waarvan gezegd werd dat ze nooit konden lekken en levenslang in zou kunnen houden als er geen klachten waren. Vanaf dag 1 zaten deze protheses me niet lekker. Ik dacht dat ik moest wennen aan het volume, ze waren immers 2x zo groot als de vorige. Ik had directe klachten, zoals brandende borsten, steken in de borst, vocht vast houden, én ik ontwikkelde klachten die niet meteen in verband gebracht zouden kunnen worden met siliconen, maar als ik de verhalen zo lees, herken ik ze bijna allemaal. Ernstige gewrichtsklachten, droge mond, gevoelige ogen, exceem en uitslag, hoofdpijn, brainfog etc. Het zou ook allemaal aan de overgang kunnen liggen...
De stap naar het werkelijk laten explanteren schuif ik steeds nog even voor me uit, omdat ik én geen zekerheid krijg dat mijn klachten dan ook opgelost zijn, én omdat ik het vooruitzicht van mezelf laten verminken niet zo zie zitten. Dat ze eruit moeten is wel een zekerheid. Ik verplicht mezelf om met regelmaat jullie verhalen te lezen op dit forum, en ook foto's te kijken van het resultaat. Wat me opvalt is dat ik steeds meer verhalen voorbij zie komen van explantatie inclusief lipofilling. Ondanks dat ik een gat in de lucht spring dat die mogelijkheid bestaat, het klinkt als een win win situatie
Deze week heb ik de petitie getekend voor vergoeding van de operatie. Maar ook daar heb ik eigenlijk bedenkingen bij. Is het niet logischer om vergoeding te vragen bij de veroorzaker van deze farce? De fabrikanten in de eerste plaats, die klaarblijkelijk ondeugdelijk materiaal op de markt brengt met een leugen, en vooral niet te vergeten, de chirurgen die dit materiaal aan ons verkopen en in het lichaam plaatsen. Beiden verdienen enorm veel geld aan deze cosmetische ingreep. En daarbij, die chirurg krijgt nu wederom betaald voor het weghalen van zijn eigen kunstwerkje, mag zelfs nog een extraatje verdienen aan een lipofilling. Ik word hier eigenlijk wel boos om. Diezelfde arts die straks mijn implantaten verwijderd, stapt een uur later weer een andere operatieruimte in om daar een setje siliconen te plaatsen bij een nieuw slachtoffer. En wij maken ons massaal druk dat we die operatie niet vergoedt krijgen door onze zorgverzekeraar, die eigenlijk in dit hele verhaal nooit een rol heeft gespeeld! Dat klopt toch niet?