Explantatie - ASIA - Allergan
Geplaatst: 05 mar 2023 21:37
Explantatie topic: viewtopic.php?f=4&t=4634
Hallo allemaal,
Ik zit hier al een aantal weken op het forum verhalen te lezen. Ik herken heel veel terug in de verhalen en klachten. Het geeft ook steun en heeft mij gesterkt in het proces van afscheid nemen van iets dat nooit echt helemaal van mijzelf is geweest... ik vond dat eerst lastig maar nu heb ik er 0 problemen mee en kijk ik uit naar mijn explantatie en hopelijk spoedig herstel.
Omdat ik ook veel aan iedereens verhalen heb gehad, deel ik hierbij de mijne.
Ik ben nu 45 jaar en heb al langere tijd borstprotheses, zo'n 27 jaar.
Op mijn 18e (bijna 19) kreeg ik borstprotheses, onder de borstspier. Deze werden vergoed door de verzekering omdat ze op medische indicatie zijn geplaatst. Ik had weinig tot geen borstweefsel (kon geen AA vullen)> eigenlijk alleen een tepel die een bijzondere vorm had. Dit is iets wat mij eigenlijk pas recentelijk bekend is geworden als tubulair breast disformity, Niemand die mij dat destijds had uitgelegd. Ik had kleine protheses laten plaatsen (volgens mij 250cc), het ging mij niet op grote borsten, ik wilde er gewoon 'normaal' uitzien. Na het plaatsen kwam ik op een volle A/kleine B uit wat helemaal prima was voor mijn lichaamsbouw. Vorm was nog steeds niet top (geen onderkant) maar het heeft mij destijds toch wel meer zelfvertrouwen gegeven.
Omdat er destijds de informatie werd gegeven dat de protheses na zo'n 10/12 jaar gewisseld moesten worden, heb ik rond die tijd een aanvraag gedaan voor een wissel maar deze kreeg ik niet vergoed van de verzekering, Verhaal was toen ineens gewijzigd naar: als ze nog goed zijn kun je ze gewoon laten zitten. Tenzij ze gescheurd zijn oid, dan krijg je de wissel vergoed. Ik vond en vind dat een slecht verhaal. Rare vergelijking misschien, maar ik ga ook niet met mijn autobanden doorrijden totdat ze lek zijn. Ik had het in eerste instantie een tijdje naast me neergelegd, maar ben er al snel voor gaan sparen, met de redenatie dat ik niet wil wachten tot het mis gaat.
In 2016 heb ik de prothese wissel gehad. Inmiddels door de leeftijd en zwangerschap, waren mijn borsten ook anders en wat groter geworden. Ik kreeg een grotere prothese om mijn double breast op te vullen na zwangerschap en borstvoeding, waardoor ik op een kleine D uitkwam, met dit keer wel een 'onderkantje". Dual Plane, prachtig werk qua vorm. Maar dit is ook het begin van alle ellende. Niet van de ene op de andere dag maar geleidelijk.
In eerste instantie was ik dus blij, voelde ik me goed en het zag het goed uit. Maar ondanks dat ik tevreden met het resultaat was, kwam ik ook tot de conclusie dat ik niet elke 10 jaar onder narcose wil voor een wissel met alle kosten en risico's van dien. Los van alle informatie die nu beschikbaar is en de klachten die later ontstonden, begon bij mij toen al een denkproces over zelfbeeld, de zin en onzin van protheses, de risico's en of ik elke 10 jaar mijn gezin met zulke kosten wilde belasten.
Anyway, als ik zo terug denk, starte de lichamelijke klachten bij mij ongeveer een jaar na de wissel. Het meest bizarre wat ik heb meegemaakt, waarvan ik nu toch echt denk dat deze gerelateerd zijn aan de protheses, is dat ik een jaar na mijn wissel echt bizarre pijnen kreeg in mijn rug. Niet uit te leggen maar ik probeer het toch: dat gevoel wat je misschien kent als s nachts je kuitspier spontaan verkrampt, maar dan door mijn rug en dan x1000 qua pijn. Het waren soort rugweeen, Zonder aanleiding, ik lag dan gewoon in bed en dan het kwam met soort weeeen, hield aan voor een paar minuten en ging dan weer weg en herhaalde zich weer. Nacht op nacht, Huisarts dacht dat het spit was, maar dat was het echt niet. (Ik ben rugpatient, weet precies hoe hernia of spit en dergelijke voelt, dit was echt BEYOND!). Paracetamol hielp niet. Dicloflenac van de huisarts hielp ook niet. Enige wat hielp was een middel wat ik nog nooit had gebruikt maar nog had liggen voor napijn van de operatie van de prothesewissel: oxicotin. Het middel is twee keer sterker dan morfine en dus ook extreem verslavend, maar het was het enige wat hielp. Ongelofelijk eigenlijk dat je dat zo makkelijk meekrijgt. Hoe dan ook, ik heb het kort gebruikt en thank god zijn de klachten over gegaan. Maar in de loop der jaren kwamen daar wel steeds meer (vage) klachten bij. Allemaal klachten die mogelijk ook te maken kunnen hebben burn-out, overgang, corona...dus tja, de link leg je niet meteen.
Inmiddels, nog niet wetende dat ik ASIA heb, had ik voor mezelf wel besloten dat als de protheses er ongeveer 10 jaar in zouden zitten, ik niet voor een wissel zou gaan maar een explant. Mentaal acceptatieproces in the making zeg maar. Ik hoopte dat er tegen die tijd ook meer mogelijk zou zijn qua lipofilling.
Vorig jaar voelde ik een vreemd soort van bobbeltje in mn borst. Naar de huisarts. Niks aan de hand zei ze. Vraag van huisarts was of ik mij zorgde maakte nav Radar programma. M.a.w. je moet je niet gek laten maken. Nu laat ik me niet zo snel gek maken maar waakzaamheid vond en vind ik wel op zijn plaats. Ik heb het er even bij laten maar het zat me toch niet lekker dat bobbeltje dat zij niet kon voelen maar ik (en mijn man) wel. Ondertussen kreeg ik steeds meer klachten. Ergens zei er iets in mij: ga dat bobbeltje toch maar even bij een PC checken. Dat heb ik afgelopen najaar laten doen, met verwijzing van de huisarts. Met het idee dat ik gerust gesteld zou worden heb ik het laten checken bij dr. Lichtenegger. Ik had haar uitgekozen omdat ik dan meteen met oog op de toekomst met haar wilde kennismaken voor wanneer ze er 10 jaar in zouden zitten met wens voor een explant met lipofilling. Nou dat liep dus wat anders...
Dr. Lichtenegger begon allemaal vragen te stellen. Vragen die, van wat ik nu weet, te maken hebben met ASIA. Vragen die ik bijna allemaal met ja moest beantwoorden. Dingen zoals extreem veel haaruitval, waarvan de huisarts zei dat het waarschijnlijk door Corona komt maar ook een hele lijst andere "systematische" klachten. Ik kreeg het ineens heel benauwd van het kwartje dat begon te vallen. Helemaal toen ik ging googelen wat voor protheses ik nou eigenlijk heb. Juist: ALLERGAN dus. Ik kon wel janken, Nou eerlijk, dat heb ik veelvuldig gedaan. Ik was/ben ook zo boos dat je hier zelf achter moet komen en niet ingelicht wordt door de behandelaar dat die dingen uit de handel zijn gehaald en "op zijn minst" extra waakzaamheid geacht is.
Dr. Lichtenegger heeft mijn borsten gecheckt en voelde ook de bobbel. Ze heeft mij direct naar internist Dr. Beekman gestuurd. Eigenlijk is toen het hele balletje gaan rollen. MRI, bloedonderzoek etc. Long story short: Het slechte nieuws is: ik heb ASIA (BILL) en dus ALLERGAN protheses. Het goede nieuws is: zo ver te zien is er geen scheur een de bobbel is plooi van de prothese volgens dr. Beekman.
Dinsdag 28 maart is mijn explant. Alles wordt vergoed door de verzekering. Helaas is lipofiling bij mijn geen optie. Daar baalde ik echt van. Ik was echt in de veronderstelling dat met de kilo's die ik de afgelopen tijd erbij heb gekregen genoeg vet heb, maar dr Lichtenegger zegt van niet :-(
Tepellift is het enige wat nog tot de mogelijkheden hoort maar dat laat ik voor nu. Ik kijk wel hoe het er over een jaar eruit ziet. eerst die troep eruit. Ik wil nu gewoon weer energie krijgen. Mijn nr 1 klacht is vermoeidheid. Ik voel me zo extreem moe dat ik op dit moment in de ziektewet zit. Ik hoop dat ik weer opknap en mijn leven terug krijg...
xxx
PS: uiteraard heb ik mij aangemeld bij de collectieve rechtzaak tegen Allergan.
Hallo allemaal,
Ik zit hier al een aantal weken op het forum verhalen te lezen. Ik herken heel veel terug in de verhalen en klachten. Het geeft ook steun en heeft mij gesterkt in het proces van afscheid nemen van iets dat nooit echt helemaal van mijzelf is geweest... ik vond dat eerst lastig maar nu heb ik er 0 problemen mee en kijk ik uit naar mijn explantatie en hopelijk spoedig herstel.
Omdat ik ook veel aan iedereens verhalen heb gehad, deel ik hierbij de mijne.
Ik ben nu 45 jaar en heb al langere tijd borstprotheses, zo'n 27 jaar.
Op mijn 18e (bijna 19) kreeg ik borstprotheses, onder de borstspier. Deze werden vergoed door de verzekering omdat ze op medische indicatie zijn geplaatst. Ik had weinig tot geen borstweefsel (kon geen AA vullen)> eigenlijk alleen een tepel die een bijzondere vorm had. Dit is iets wat mij eigenlijk pas recentelijk bekend is geworden als tubulair breast disformity, Niemand die mij dat destijds had uitgelegd. Ik had kleine protheses laten plaatsen (volgens mij 250cc), het ging mij niet op grote borsten, ik wilde er gewoon 'normaal' uitzien. Na het plaatsen kwam ik op een volle A/kleine B uit wat helemaal prima was voor mijn lichaamsbouw. Vorm was nog steeds niet top (geen onderkant) maar het heeft mij destijds toch wel meer zelfvertrouwen gegeven.
Omdat er destijds de informatie werd gegeven dat de protheses na zo'n 10/12 jaar gewisseld moesten worden, heb ik rond die tijd een aanvraag gedaan voor een wissel maar deze kreeg ik niet vergoed van de verzekering, Verhaal was toen ineens gewijzigd naar: als ze nog goed zijn kun je ze gewoon laten zitten. Tenzij ze gescheurd zijn oid, dan krijg je de wissel vergoed. Ik vond en vind dat een slecht verhaal. Rare vergelijking misschien, maar ik ga ook niet met mijn autobanden doorrijden totdat ze lek zijn. Ik had het in eerste instantie een tijdje naast me neergelegd, maar ben er al snel voor gaan sparen, met de redenatie dat ik niet wil wachten tot het mis gaat.
In 2016 heb ik de prothese wissel gehad. Inmiddels door de leeftijd en zwangerschap, waren mijn borsten ook anders en wat groter geworden. Ik kreeg een grotere prothese om mijn double breast op te vullen na zwangerschap en borstvoeding, waardoor ik op een kleine D uitkwam, met dit keer wel een 'onderkantje". Dual Plane, prachtig werk qua vorm. Maar dit is ook het begin van alle ellende. Niet van de ene op de andere dag maar geleidelijk.
In eerste instantie was ik dus blij, voelde ik me goed en het zag het goed uit. Maar ondanks dat ik tevreden met het resultaat was, kwam ik ook tot de conclusie dat ik niet elke 10 jaar onder narcose wil voor een wissel met alle kosten en risico's van dien. Los van alle informatie die nu beschikbaar is en de klachten die later ontstonden, begon bij mij toen al een denkproces over zelfbeeld, de zin en onzin van protheses, de risico's en of ik elke 10 jaar mijn gezin met zulke kosten wilde belasten.
Anyway, als ik zo terug denk, starte de lichamelijke klachten bij mij ongeveer een jaar na de wissel. Het meest bizarre wat ik heb meegemaakt, waarvan ik nu toch echt denk dat deze gerelateerd zijn aan de protheses, is dat ik een jaar na mijn wissel echt bizarre pijnen kreeg in mijn rug. Niet uit te leggen maar ik probeer het toch: dat gevoel wat je misschien kent als s nachts je kuitspier spontaan verkrampt, maar dan door mijn rug en dan x1000 qua pijn. Het waren soort rugweeen, Zonder aanleiding, ik lag dan gewoon in bed en dan het kwam met soort weeeen, hield aan voor een paar minuten en ging dan weer weg en herhaalde zich weer. Nacht op nacht, Huisarts dacht dat het spit was, maar dat was het echt niet. (Ik ben rugpatient, weet precies hoe hernia of spit en dergelijke voelt, dit was echt BEYOND!). Paracetamol hielp niet. Dicloflenac van de huisarts hielp ook niet. Enige wat hielp was een middel wat ik nog nooit had gebruikt maar nog had liggen voor napijn van de operatie van de prothesewissel: oxicotin. Het middel is twee keer sterker dan morfine en dus ook extreem verslavend, maar het was het enige wat hielp. Ongelofelijk eigenlijk dat je dat zo makkelijk meekrijgt. Hoe dan ook, ik heb het kort gebruikt en thank god zijn de klachten over gegaan. Maar in de loop der jaren kwamen daar wel steeds meer (vage) klachten bij. Allemaal klachten die mogelijk ook te maken kunnen hebben burn-out, overgang, corona...dus tja, de link leg je niet meteen.
Inmiddels, nog niet wetende dat ik ASIA heb, had ik voor mezelf wel besloten dat als de protheses er ongeveer 10 jaar in zouden zitten, ik niet voor een wissel zou gaan maar een explant. Mentaal acceptatieproces in the making zeg maar. Ik hoopte dat er tegen die tijd ook meer mogelijk zou zijn qua lipofilling.
Vorig jaar voelde ik een vreemd soort van bobbeltje in mn borst. Naar de huisarts. Niks aan de hand zei ze. Vraag van huisarts was of ik mij zorgde maakte nav Radar programma. M.a.w. je moet je niet gek laten maken. Nu laat ik me niet zo snel gek maken maar waakzaamheid vond en vind ik wel op zijn plaats. Ik heb het er even bij laten maar het zat me toch niet lekker dat bobbeltje dat zij niet kon voelen maar ik (en mijn man) wel. Ondertussen kreeg ik steeds meer klachten. Ergens zei er iets in mij: ga dat bobbeltje toch maar even bij een PC checken. Dat heb ik afgelopen najaar laten doen, met verwijzing van de huisarts. Met het idee dat ik gerust gesteld zou worden heb ik het laten checken bij dr. Lichtenegger. Ik had haar uitgekozen omdat ik dan meteen met oog op de toekomst met haar wilde kennismaken voor wanneer ze er 10 jaar in zouden zitten met wens voor een explant met lipofilling. Nou dat liep dus wat anders...
Dr. Lichtenegger begon allemaal vragen te stellen. Vragen die, van wat ik nu weet, te maken hebben met ASIA. Vragen die ik bijna allemaal met ja moest beantwoorden. Dingen zoals extreem veel haaruitval, waarvan de huisarts zei dat het waarschijnlijk door Corona komt maar ook een hele lijst andere "systematische" klachten. Ik kreeg het ineens heel benauwd van het kwartje dat begon te vallen. Helemaal toen ik ging googelen wat voor protheses ik nou eigenlijk heb. Juist: ALLERGAN dus. Ik kon wel janken, Nou eerlijk, dat heb ik veelvuldig gedaan. Ik was/ben ook zo boos dat je hier zelf achter moet komen en niet ingelicht wordt door de behandelaar dat die dingen uit de handel zijn gehaald en "op zijn minst" extra waakzaamheid geacht is.
Dr. Lichtenegger heeft mijn borsten gecheckt en voelde ook de bobbel. Ze heeft mij direct naar internist Dr. Beekman gestuurd. Eigenlijk is toen het hele balletje gaan rollen. MRI, bloedonderzoek etc. Long story short: Het slechte nieuws is: ik heb ASIA (BILL) en dus ALLERGAN protheses. Het goede nieuws is: zo ver te zien is er geen scheur een de bobbel is plooi van de prothese volgens dr. Beekman.
Dinsdag 28 maart is mijn explant. Alles wordt vergoed door de verzekering. Helaas is lipofiling bij mijn geen optie. Daar baalde ik echt van. Ik was echt in de veronderstelling dat met de kilo's die ik de afgelopen tijd erbij heb gekregen genoeg vet heb, maar dr Lichtenegger zegt van niet :-(
Tepellift is het enige wat nog tot de mogelijkheden hoort maar dat laat ik voor nu. Ik kijk wel hoe het er over een jaar eruit ziet. eerst die troep eruit. Ik wil nu gewoon weer energie krijgen. Mijn nr 1 klacht is vermoeidheid. Ik voel me zo extreem moe dat ik op dit moment in de ziektewet zit. Ik hoop dat ik weer opknap en mijn leven terug krijg...
xxx
PS: uiteraard heb ik mij aangemeld bij de collectieve rechtzaak tegen Allergan.
