SVS-MELDPUNT KLACHTEN SILICONEN

Hallo,
Ik was de trotse bezitten van die enige niet-lekkende-niet-zwetende-protheses. Want ik had nooit klachten. Little did i know.....

Ik ben overspannen sinds juni, maar liep al af en aan te kwakkelen (en absent te zijn) sinds januari. Ik weet dat aan corona, de lockdowns, het aangepaste leven, en wat andere tegenslagen in het leven. Ik ben 44 en heb 3 kinderen (+3x borstvoeding gedaan). Natuurlijk had ik wel voornemens om met 10 jaar die protheses te gaan verwisselen of verwijderen, maar de angst voor de operatie maakte me onbewust laks, en ik bleef het maar uitstellen. Sinds ik in april begon met het ontwikkelen van paniekaanvallen, ging het met mijn welzijn snel achteruit. Ik kon mij al die tijd niet voorstellen dat ik dat was, die burn-out aan te raken was. Ik kan best mijn grenzen aangeven, ik heb best zicht op wat acceptabele druk en overbelasting is. Hoe kon dit mij nou gebeuren? En dan die paniek, zo ontzettend niet hoe ik ben.......

Mijn vriend had zich al van de zomer verdiept in alle bijwerkingen van borstprotheses, maar ik was bang dat ik helemaal zou freaken, als ik alle klachten daadwerkelijk zou matchen, dus vermeed ik het onderwerp zo veel mogelijk en vroeg hem ook geen informatie met mij te delen.

Na de zoveelste paniekaanval in augustus viel ineens het kwartje: ik moest nu echt doorpakken. Ik moest stressors gaan elimineren. Dus ik maakte een afspraak bij mevrouw McLennan van Boerhaave. Zij heeft zo ontzettend veel positieve reviews, ze heeft veel kennis, een prachtig CV, dus zij leek mij geschikt. Ik wilde ook erg graag een vrouw. Onlangs was mijn intake, best confronterend, en niet gemakkelijk, en de spanning er rondom triggerde flink wat paniekaanvallen.

En op weer zo'n paniek-moment besloot ik me te gaan inlezen. En ja.... Al de klachten van mijn burn-out komen dus inderdaad voor 100% overeen met klachten door de protheses. Dus mijn inschatting dat ik wellicht niet echt burn-out ben, begint steeds meer waarheid te worden. Zelfs de hartkloppingen en druk in mijn borst lijken nu meer fysiek dan psychisch. Dus ondanks mijn angsten, tel ik de dagen. De afspraak voor de operatie is gemaakt.... En vreemd genoeg durf ik ineens ook het grote geheim van mijn protheses te delen met enkele mensen om mij heen. Wat lucht dat op!

Welkom Rosa, je bent op de goede weg.
Als je me je operatie datum door geeft zet ik je op de lijst met komende operaties operaties. Zo tellen we met elkaar af naar jou dag.
Liefs essi

Hoi Rosa. Ik herken mijzelf in jou verhaal. Ik heb al vanaf 2004 siliconenprotheses. In 2008 kreeg ik in mijn linkerborst kanker.
Deze werd geamputeerd en gereconstrueerd met siliconenprotheses. In 2016 kreeg in in mijn rechterborst kanker.
Weer geamputeerd en gereconstrueerd met siliconenprotheses. Ik heb in 2016 ook gelijk mijn linkerborst siliconenprothese laten
vervangen. Ik heb Natrelle in de druppelvorm. Vanaf die tijd kreeg ik allemaal vage klachten. Stress volgens mijn huisarts.
Diverse artsen in het ziekenhuis bezocht om dingen uit te sluiten. Ik ben 54 jaar en menstrueer sinds 3 jaar niet meer.
Ze gooien mijn klachten op de overgang. Ik heb al 2 jaar heftige paniekaanvallen en hyperventilatie. En hoe het komt kan ik niet plaatsen. Ik heb een goede jeugd gehad en geen narigheid of zo meegemaakt. Ik leef een fijn en rustig leven. Ook was ik na mijn
borstkanker blij met mijn prachtige nieuwe borsten. Ik had geen uitzaaiingen en hoefde ook geen chemotherapie of bestraling.
Ik weet 1 ding zeker. Het komt niet door stress bij mij. Ik sta nu op de wachtlijst om de protheses te laten verwijderen.
Ik wil ze er echt uit hebben. Het zal heel heftig worden want ik heb zelf geen borstweefsel meer. Mijn plastisch chirurg probeerde
mij er nog van af te praten. Ze vind ze zo mooi en gelooft niet dat ik er ziek van ben. Ze denkt dat het van de overgang komt.
En toch staat mijn besluit vast. Nu maar hopen dat we opknappen na de operatie. Ik hoop dat je hier nog eens laat horen hoe het met je gaat. Heel veel sterkte.

Groetjes Ilja