Voorstellen Jedaja
Geplaatst: 12 dec 2019 23:01
Explantatie topic staat hier: viewtopic.php?f=4&t=2907
Hallo allemaal,
Ik ben 37 jaar, getrouwd en moeder van 4 kinderen in de leeftijd van 5 tot 10 jaar. Na ruim 14 jaar siliconenimplantaten in mijn lijf, ben ik er wel klaar mee. Hoe meer ik onderzoek, hoe liever ik ze er uit wil!
Ongeveer een jaar na de eerste vergroting ging één (anatomisch gevormde) prothese onder de spier draaien. Ik ben uiteindelijk na 2 jaar opnieuw onder het mes gegaan, dit keer kreeg ik ronde, ook onder de spier geplaatst. Deze 'draag' ik nu dus ruim 12 jaar.
Ik heb in januari een gesprek bij dr Kappel, ben heel erg benieuwd, maar ook gespannen en bang voor het uiteindelijke resultaat. Maar dr Kappel was aan de telefoon al heel geruststellend. Vóór het gesprek niet stressen, zei ze: we bespreken alles straks rustig en uitgebreid en dan kan ik gedegen keuzes maken. Ondertussen maak ik mezelf wat wegwijs hier op het forum.
Ik heb toenertijd voor borstvergroting gekozen omdat ik bijna geen borstontwikkeling had, echt nauwelijks cupmaat AA. En ik dacht: ik ga dit één keer doen, dus het zal me niet gebeuren dat ik ze te klein ga vinden! Ik heb, na de zwangerschappen, maat 75F (daarvoor 70E). Mijn borsten zijn mooier geworden na de zwangerschappen (natuurlijker) maar ik weet nog steeds hoe het was om 'echt' natuurlijk te zijn: geen last van die éne borst die opzij hangt als ik lig. Gemakkelijk en pijnloos op je buik slapen. Geen rare deuken als ik mijn borstspieren span. En toen had ik nog gevoel in het driehoekige gedeelte onder de tepel... Daarnaast: ik voel ze altijd zitten als een deel dat niet van mezelf is.
Ook zó raar: vroeger keek ik altijd smachtend naar grote borsten bij andere vrouwen "had ik die ook maar!", maar de laatste jaren kijk ik juist bijna jaloers naar die mooie kleinere borsten, zoals hier op het forum: wat zal dat 'vrij' voelen, denk ik dan...
Ja, ik kijk er naar uit om 'vrij' te zijn. Ik heb, volgens mij, geen siliconen gerelateerde klachten (al hoop ik stiekem dat mijn gediagnostiseerde chronische hyperventilatie spontaan verdwijnt na explantatie, en ik ook van plotselinge stekende pijntjes in de borststreek verlost zal zijn, samen met de huiduitslag daar). Maar wat de belangrijkste reden voor mij geworden is: ik ben liever natuurlijk plat en gezond, dan ziek en rondborstig! Ik ga dat risico mezelf en mijn gezin toch niet aandoen?!
Gelukkig staat mijn achterban en in het bijzonder mijn man (die mij niet eens kent met kleine borsten) vierkant achter me. Hij was een paar weken geleden ontzettend opgelucht toen ik ineens zei: "Lief, ik wil ze er uit, en ik wil er geen nieuwe in".
En ik voel me ook nu al gesteund door al die dappere vrouwen hier op het forum. Want oh, ik ben ook zo bang, hoe zal ik er straks uit gaan zien... jullie verhalen sterken mij! Bij deze een bedankje voor jullie, en de dames die zich al jaren krachtig en strijdlustig inzetten voor deze toch slepende zaak! Ik hoop dat ik met mijn verhaal ook een beetje bij kan dragen aan het onderzoek en aan de keuzes die andere vrouwen nog gaan maken.
Jedaja
Hallo allemaal,
Ik ben 37 jaar, getrouwd en moeder van 4 kinderen in de leeftijd van 5 tot 10 jaar. Na ruim 14 jaar siliconenimplantaten in mijn lijf, ben ik er wel klaar mee. Hoe meer ik onderzoek, hoe liever ik ze er uit wil!
Ongeveer een jaar na de eerste vergroting ging één (anatomisch gevormde) prothese onder de spier draaien. Ik ben uiteindelijk na 2 jaar opnieuw onder het mes gegaan, dit keer kreeg ik ronde, ook onder de spier geplaatst. Deze 'draag' ik nu dus ruim 12 jaar.
Ik heb in januari een gesprek bij dr Kappel, ben heel erg benieuwd, maar ook gespannen en bang voor het uiteindelijke resultaat. Maar dr Kappel was aan de telefoon al heel geruststellend. Vóór het gesprek niet stressen, zei ze: we bespreken alles straks rustig en uitgebreid en dan kan ik gedegen keuzes maken. Ondertussen maak ik mezelf wat wegwijs hier op het forum.
Ik heb toenertijd voor borstvergroting gekozen omdat ik bijna geen borstontwikkeling had, echt nauwelijks cupmaat AA. En ik dacht: ik ga dit één keer doen, dus het zal me niet gebeuren dat ik ze te klein ga vinden! Ik heb, na de zwangerschappen, maat 75F (daarvoor 70E). Mijn borsten zijn mooier geworden na de zwangerschappen (natuurlijker) maar ik weet nog steeds hoe het was om 'echt' natuurlijk te zijn: geen last van die éne borst die opzij hangt als ik lig. Gemakkelijk en pijnloos op je buik slapen. Geen rare deuken als ik mijn borstspieren span. En toen had ik nog gevoel in het driehoekige gedeelte onder de tepel... Daarnaast: ik voel ze altijd zitten als een deel dat niet van mezelf is.
Ook zó raar: vroeger keek ik altijd smachtend naar grote borsten bij andere vrouwen "had ik die ook maar!", maar de laatste jaren kijk ik juist bijna jaloers naar die mooie kleinere borsten, zoals hier op het forum: wat zal dat 'vrij' voelen, denk ik dan...
Ja, ik kijk er naar uit om 'vrij' te zijn. Ik heb, volgens mij, geen siliconen gerelateerde klachten (al hoop ik stiekem dat mijn gediagnostiseerde chronische hyperventilatie spontaan verdwijnt na explantatie, en ik ook van plotselinge stekende pijntjes in de borststreek verlost zal zijn, samen met de huiduitslag daar). Maar wat de belangrijkste reden voor mij geworden is: ik ben liever natuurlijk plat en gezond, dan ziek en rondborstig! Ik ga dat risico mezelf en mijn gezin toch niet aandoen?!
Gelukkig staat mijn achterban en in het bijzonder mijn man (die mij niet eens kent met kleine borsten) vierkant achter me. Hij was een paar weken geleden ontzettend opgelucht toen ik ineens zei: "Lief, ik wil ze er uit, en ik wil er geen nieuwe in".
En ik voel me ook nu al gesteund door al die dappere vrouwen hier op het forum. Want oh, ik ben ook zo bang, hoe zal ik er straks uit gaan zien... jullie verhalen sterken mij! Bij deze een bedankje voor jullie, en de dames die zich al jaren krachtig en strijdlustig inzetten voor deze toch slepende zaak! Ik hoop dat ik met mijn verhaal ook een beetje bij kan dragen aan het onderzoek en aan de keuzes die andere vrouwen nog gaan maken.
Jedaja
idd geen klachten en het voelt aan de ene kant als preventief, aan de andere kant dat de houdbaarheidsdatum blijkbaar echt (al even...) om is en het dus "moet", en dan ben ik toch blij dat ik er 15 hele jaren plezier van heb gehad zonder problemen. 
dan zul je waarschijnlijk in de afgelopen jaren toch wat borstweefsel hebben gekregen. Natuurlijk helpen de zwangerschappen daar ook bij. Begrijp ik dat je alleen voor explantatie gaat en niet voor lipofilling?