Even voorstellen, ook ik ga voor explantatie
Geplaatst: 23 jul 2014 19:16
Implantaten: McGahn
Hallo dames,
Ik ben Ginny 59 jaar, hierbij mijn verhaal, sorry dat het ik zo lang van stof ben...
In 1990 heb ik op medische basis een borstvergroting gehad, het resultaat was prachtig en de operatie verliep heel soepel.
In 1999 las ik een aantal verontrustende berichten over de protheses die ik toen had (down corning).
Belde het ziekenhuis en 'n paar weken later kreeg ik een wissel, de operatie was een ramp en na 4 dagen in het ziekenhuis ging ik met veel pijn naar huis. In het ziekenhuis kreeg ik morfine, en de plastisch chirurg vertelde dat ik heel veel bloede tijdens mijn operatie, en hij dit niet gestopt kreeg.
Omdat de pijn bleef aanhouden ben ik het eerste half jaar diverse keren terug geweest voor controle (daarna om de 5 jaar). De pijn was gedeeltelijk verklaarbaar, al mijn ribben waren gekneusd en er zat een plooitje in de prothese. Dat plooitje was aan de onderkant van mijn borst scherp, en drukte waarschijnlijk op 'n zenuw maar na 'n half jaar werden de pijnklachten eindelijk minder.
Mijn borsten zagen er goed uit, maar ik voelde naast het plooitje allerlei bobbels, net luchtbellen. Ze bleven ook gevoelig, soms had ik er meer last van dan weer een tijd niet. Moet zeggen dat ik daar min of meer aan gewend ben geraakt. (mag ook wel na 15 jaar)
In de loop van de jaren heb ik mijn dossier opgevraagd in de hoop dat daar iets in stond wat er mis was gegaan tijdens de wissel. Helaas, ik heb een hoop lege bladzijden waarop alleen mijn naam boven staat gekregen. Na aandringen bij het ziekenhuis ben ik wel te weten gekomen, dat ik McGhan protheses heb, maar welke?
Begin april ben ik weer op controle geweest, ondanks dat ze soepel aanvoelden en er goed uitzien, besloot de arts een MRI te maken.
Heb het natuurlijk over de wissel gehad, en mijn angst om weer zo lang pijn te krijgen. De bloeding tijdens de operatie verklaarde hij met dat er een bloedvat geraakt is, die zich teruggetrokken heeft tussen mijn ribben. Om het bloedvat weer te pakken te krijgen, gekneusde ribben en blauw tot in mijn taille?
1 mei heb ik de uitslag gekregen, er zit een scheurtje....total ruptuur en zeer waarschijnlijk heb ik nog vloeibare siliconen.
Ben me rotgeschrokken, dit voelt akelig, moet er niet aandenken dat de siliconen in mijn lichaam lopen, want dan word ik gek.
De arts zegt dat het goed is ingekapseld, dat dit niet kan en ik me geen zorgen hoeft te maken.
Daarna is er veel gebeurd, pc die er automatisch vanuit ging dat ik een wissel zou nemen, en ik die daar steeds meer weerstand tegen kreeg. Na de eerste schrik, was ik er van overtuigd dat ik mijn lijf dit niet meer aan wou doen.
24 jaar geleden, had ik niet de kennis van nu, ik heb de bv toen op medische basis gekregen en men dacht toen dat het 'n eenmalig iets was. Na 'n paar slopende weken, waarin ik niet kon stoppen met denken, informatie verzamelen, en een emotioneel wrak was, wist ik dat ik zou gaan voor explantatie.
Inmiddels een pc gevonden, die wel achter me staat en nu is het wachten op de operatie.
Hallo dames,
Ik ben Ginny 59 jaar, hierbij mijn verhaal, sorry dat het ik zo lang van stof ben...
In 1990 heb ik op medische basis een borstvergroting gehad, het resultaat was prachtig en de operatie verliep heel soepel.
In 1999 las ik een aantal verontrustende berichten over de protheses die ik toen had (down corning).
Belde het ziekenhuis en 'n paar weken later kreeg ik een wissel, de operatie was een ramp en na 4 dagen in het ziekenhuis ging ik met veel pijn naar huis. In het ziekenhuis kreeg ik morfine, en de plastisch chirurg vertelde dat ik heel veel bloede tijdens mijn operatie, en hij dit niet gestopt kreeg.
Omdat de pijn bleef aanhouden ben ik het eerste half jaar diverse keren terug geweest voor controle (daarna om de 5 jaar). De pijn was gedeeltelijk verklaarbaar, al mijn ribben waren gekneusd en er zat een plooitje in de prothese. Dat plooitje was aan de onderkant van mijn borst scherp, en drukte waarschijnlijk op 'n zenuw maar na 'n half jaar werden de pijnklachten eindelijk minder.
Mijn borsten zagen er goed uit, maar ik voelde naast het plooitje allerlei bobbels, net luchtbellen. Ze bleven ook gevoelig, soms had ik er meer last van dan weer een tijd niet. Moet zeggen dat ik daar min of meer aan gewend ben geraakt. (mag ook wel na 15 jaar)
In de loop van de jaren heb ik mijn dossier opgevraagd in de hoop dat daar iets in stond wat er mis was gegaan tijdens de wissel. Helaas, ik heb een hoop lege bladzijden waarop alleen mijn naam boven staat gekregen. Na aandringen bij het ziekenhuis ben ik wel te weten gekomen, dat ik McGhan protheses heb, maar welke?
Begin april ben ik weer op controle geweest, ondanks dat ze soepel aanvoelden en er goed uitzien, besloot de arts een MRI te maken.
Heb het natuurlijk over de wissel gehad, en mijn angst om weer zo lang pijn te krijgen. De bloeding tijdens de operatie verklaarde hij met dat er een bloedvat geraakt is, die zich teruggetrokken heeft tussen mijn ribben. Om het bloedvat weer te pakken te krijgen, gekneusde ribben en blauw tot in mijn taille?
1 mei heb ik de uitslag gekregen, er zit een scheurtje....total ruptuur en zeer waarschijnlijk heb ik nog vloeibare siliconen.
Ben me rotgeschrokken, dit voelt akelig, moet er niet aandenken dat de siliconen in mijn lichaam lopen, want dan word ik gek.
De arts zegt dat het goed is ingekapseld, dat dit niet kan en ik me geen zorgen hoeft te maken.
Daarna is er veel gebeurd, pc die er automatisch vanuit ging dat ik een wissel zou nemen, en ik die daar steeds meer weerstand tegen kreeg. Na de eerste schrik, was ik er van overtuigd dat ik mijn lijf dit niet meer aan wou doen.
24 jaar geleden, had ik niet de kennis van nu, ik heb de bv toen op medische basis gekregen en men dacht toen dat het 'n eenmalig iets was. Na 'n paar slopende weken, waarin ik niet kon stoppen met denken, informatie verzamelen, en een emotioneel wrak was, wist ik dat ik zou gaan voor explantatie.
Inmiddels een pc gevonden, die wel achter me staat en nu is het wachten op de operatie.
Moedig van je dat je voor explantatie kiest. En fijn dat je jouw verhaal op het forum wilt delen. 
heeft me heel wat slapeloze nachten en tranen gekost, maar mijn gezondheid gaat boven alles.
