Recente explantatie bij Valkenhorst Kliniek bij dr. Michels.
Geplaatst: 29 dec 2014 20:27
Implantaten: Mentor 225cc, dual plane.
Hallo allemaal,
Ik wil mij graag even aan jullie voorstellen. Mijn naam is Tess, ik ben 23 jaar oud. Juni 2012 heb ik na lang wikken en wegen toch de keuze gemaakt voor een borstvergroting, achteraf de stomste keuze die ik ooit heb kunnen maken. Ik ben altijd heel erg onzeker geweest, met name over mijn figuur en mijn borsten. Ik had een grote a/kleine b cup. Nadat een kennis van mij een borstvergrotende operatie had laten uitvoeren was dit in mijn ogen dé oplossing. En ja, als ik iets in mijn hoofd haal moet je van goede huize komen om mij hiervan af te brengen. Ik heb veel gezocht op internet, maar achteraf bekeken heb ik dit heel seletief gedaan. Er staan immers ook veel verhalen op internet van vrouwen die wel tevreden zijn en wier leven in positieve zin veranderd is. Ik leek blind voor de negatieve aspecten en heb een afspraak gemaakt voor een consult. Uiteraard werd dit helemaal verheerlijkt door de pc. Siliconen gaan tegenwoordig levenslang mee, brengen geen gezondheidsrisico"s met zich mee, borstvoeding kan gewoon gegeven worden en noem maar op. Na een aantal consulten wist ik het zeker: ik zou voor die borstoperatie gaan. Ik ben geopereerd bij Aesthetic Beaty Clinics in Eindhoven door dr. Derks. Ik heb anatomische implantaten gekregen van het merk mentor, 225 cc dual plane. Operatie is goed verlopen, herstel viel me reuze mee. Ik ben echter vanaf begin af aan niet tevreden geweest, omdat de implantaten niet indaalden. Daarnaast liepen de littekens op een rare plaats, niet netjes in de borstplooi, maar een rechte lijn opzij. Ik heb verkeerde adviezen gekregen over de genezing, moest vanaf het moment dat de drains er nog inzaten de littekens dagelijks schoonspoelen. Hoe kan een wond genezen als die elke keer opnieuw nat wordt? Maar goed, als leek ga je af op de adviezen van de zgnd professional. Er is mij verteld dat het indalen meer dan een jaar kan duren, dus netjes afgewacht. Januari 2014 toch terug gegaan en een hersteloperatie aangeboden gekregen om de spier aan de onderkant verder los te maken. Dit zou in eerste instantie gebeuren, totdat ik pijnklachten begon te krijgen in mijn linkerborst. Ik denk dat dit ook veel door stress kwam. Volgens de pc was het echter kapselvorming (mijn borsten waren zo soepel als wat?) en kon dit bij de hersteloperatie worden verwijderd. Ik ben op consult geweest bij 2 andere pc's, die zich allemaal afvroegen welke amateur dit werk had afgeleverd. Ik had totaal geen vertrouwen meer in deze pc. Ik lijd helaas ook aan een angststoornis (dit is al van vroeger aanwezig) en kan dingen moeilijk van me af zetten. Ik ben het hele net gaan afspeuren en kwam alle gruwelverhalen over siliconen tegen. Ik ben onder andere ook op consult geweest bij dr. Kappel. Ik lees dat velen van jullie zeer goede ervaringen met haar hebben, ikzelf vond haar erg betweterig. Ze luisterde nauwelijks naar mijn verhaal en probeerde me alleen monoblocs an te smeren, terwijl ik heel duidelijk was. Ik wist namelijk al vrij snel dat ik de implantaten uit mijn lijf wilde. Ondanks dat, na ongeveer 2 maanden, de pijnklachten vrijwel verdwenen, kon ik niet meer leven met het idee dat ik mijn uiterlijk boven mijn gezondheid verkoos, zeker op mijn jonge leeftijd en de verhalen over wat velen van jullie allemaal meemaken. Ik ben toen op consult geweest bij Valkenhorst Kliniek bij dr. Michels. Deze vrouw was zo meelevend en erkende ook dat het leven met implantaten gezonder is. Als je mijn zus of moeder was geweest, had ik je direct geadviseerd ze eruit te halen met jouw gemoedstoestand. Al zou je een pistool tegen mijn hoofd houden, zou ik ze nog niet gaan vervangenwas wat ze tegen me zei. Ik heb er niet lang over na hoeven denken om de definitieve keuze te maken. Mijn hele leven were geregeerd door mijn angst voor de invloed van de implantaten op mijn gezondheid. 17 december j.l. ben ik geopereerd en zijn de implantaten verwijderd. Ze waren geheel intact, volgens pc geen siliconendraden en maar een heel dum vliesje (en dit zou kapselvorming zijn volgens dr. Derks? Waardeloos!). Operatie is dan ook goed verlopen. Ondanks dat het eigenlijk niet nodig was toch drains mee naar huis gekregen. Duidelijk gesproken met pc over mijn angststoornis en zij begreep dat dit voor mij een geruststelling was. Lichamelijke llachten zijn bij mij gelukkig beperkt, psychische klachten zijn er des te meer. Ik zit echt in een diepe put op dit moment, voel me depressied, lusteloos, er zijn weinig dingen waar ik nog zin in heb. Angst regeert alles. In middels ben ik ook onder behandeling bij een psycholoog. Dit is wat ik al veel eerder had moeten doen, i.p.v. een bv. Ik heb veel schuldgevoelens naar mezelf toe, dat ik mezelf dit heb aangedaan. Ik heb nauwelijks meer gevoel in mijn linkeronderborst. Als ik losse kleding draag en dit langs mijn arm schuurt, krijg ik een soort vaan stroomstootjes door deze borst. Daarnaast zit ik er toch erg mee dat ik op 23 jarige leeftijd 2 borstjes heb nog kleiner dan voor de operatie want dat is helaas het geval en 2 littekens. Ik denk dat ik mer de grootte van mijn borsten wel kan leven, omdat ik nu besef dat mijn gezondheid me veel dierbaarder is. Ik hoop dat dit dove gevoel in mijn borst niet overgaat in een pijnlijk gevoel, veel gelezen over zgnd zenuwpijnen na een operatie. Ik hoop ook dat ik in de toekomst geen klachten ondervind t.g.v. de siliconen. Dit is op dit momenr mijn grootste angst. Ondanks mijn milde lichamelijke klachten ga ik toch starten met ontgiftigen. Wat is jullie ervaring hiermee? Ik lees dat de klachten vaak eerst veel heftiger worden. Hoop dat dit bij mij meevalt gezien de milde lichamelijke klachten. Wil namelijk maandag a.s. weer starten met werken.
Sorry voor dit lange verhaal. Ik vind het geweldig dat er mensen zijn die zich zo inzetten voor dit forum. Ik zou elke vrouw willen behoeden voor het maken van deze fout. Daarnaast heb ik bewondering voor de vele steun die mensen elkaar geven. In mijn omgeving zijn er weinig mensen doe van mn operatie afweten, dus ook weinig mensen om mee te praten.
Liefs,
tess
Hallo allemaal,
Ik wil mij graag even aan jullie voorstellen. Mijn naam is Tess, ik ben 23 jaar oud. Juni 2012 heb ik na lang wikken en wegen toch de keuze gemaakt voor een borstvergroting, achteraf de stomste keuze die ik ooit heb kunnen maken. Ik ben altijd heel erg onzeker geweest, met name over mijn figuur en mijn borsten. Ik had een grote a/kleine b cup. Nadat een kennis van mij een borstvergrotende operatie had laten uitvoeren was dit in mijn ogen dé oplossing. En ja, als ik iets in mijn hoofd haal moet je van goede huize komen om mij hiervan af te brengen. Ik heb veel gezocht op internet, maar achteraf bekeken heb ik dit heel seletief gedaan. Er staan immers ook veel verhalen op internet van vrouwen die wel tevreden zijn en wier leven in positieve zin veranderd is. Ik leek blind voor de negatieve aspecten en heb een afspraak gemaakt voor een consult. Uiteraard werd dit helemaal verheerlijkt door de pc. Siliconen gaan tegenwoordig levenslang mee, brengen geen gezondheidsrisico"s met zich mee, borstvoeding kan gewoon gegeven worden en noem maar op. Na een aantal consulten wist ik het zeker: ik zou voor die borstoperatie gaan. Ik ben geopereerd bij Aesthetic Beaty Clinics in Eindhoven door dr. Derks. Ik heb anatomische implantaten gekregen van het merk mentor, 225 cc dual plane. Operatie is goed verlopen, herstel viel me reuze mee. Ik ben echter vanaf begin af aan niet tevreden geweest, omdat de implantaten niet indaalden. Daarnaast liepen de littekens op een rare plaats, niet netjes in de borstplooi, maar een rechte lijn opzij. Ik heb verkeerde adviezen gekregen over de genezing, moest vanaf het moment dat de drains er nog inzaten de littekens dagelijks schoonspoelen. Hoe kan een wond genezen als die elke keer opnieuw nat wordt? Maar goed, als leek ga je af op de adviezen van de zgnd professional. Er is mij verteld dat het indalen meer dan een jaar kan duren, dus netjes afgewacht. Januari 2014 toch terug gegaan en een hersteloperatie aangeboden gekregen om de spier aan de onderkant verder los te maken. Dit zou in eerste instantie gebeuren, totdat ik pijnklachten begon te krijgen in mijn linkerborst. Ik denk dat dit ook veel door stress kwam. Volgens de pc was het echter kapselvorming (mijn borsten waren zo soepel als wat?) en kon dit bij de hersteloperatie worden verwijderd. Ik ben op consult geweest bij 2 andere pc's, die zich allemaal afvroegen welke amateur dit werk had afgeleverd. Ik had totaal geen vertrouwen meer in deze pc. Ik lijd helaas ook aan een angststoornis (dit is al van vroeger aanwezig) en kan dingen moeilijk van me af zetten. Ik ben het hele net gaan afspeuren en kwam alle gruwelverhalen over siliconen tegen. Ik ben onder andere ook op consult geweest bij dr. Kappel. Ik lees dat velen van jullie zeer goede ervaringen met haar hebben, ikzelf vond haar erg betweterig. Ze luisterde nauwelijks naar mijn verhaal en probeerde me alleen monoblocs an te smeren, terwijl ik heel duidelijk was. Ik wist namelijk al vrij snel dat ik de implantaten uit mijn lijf wilde. Ondanks dat, na ongeveer 2 maanden, de pijnklachten vrijwel verdwenen, kon ik niet meer leven met het idee dat ik mijn uiterlijk boven mijn gezondheid verkoos, zeker op mijn jonge leeftijd en de verhalen over wat velen van jullie allemaal meemaken. Ik ben toen op consult geweest bij Valkenhorst Kliniek bij dr. Michels. Deze vrouw was zo meelevend en erkende ook dat het leven met implantaten gezonder is. Als je mijn zus of moeder was geweest, had ik je direct geadviseerd ze eruit te halen met jouw gemoedstoestand. Al zou je een pistool tegen mijn hoofd houden, zou ik ze nog niet gaan vervangenwas wat ze tegen me zei. Ik heb er niet lang over na hoeven denken om de definitieve keuze te maken. Mijn hele leven were geregeerd door mijn angst voor de invloed van de implantaten op mijn gezondheid. 17 december j.l. ben ik geopereerd en zijn de implantaten verwijderd. Ze waren geheel intact, volgens pc geen siliconendraden en maar een heel dum vliesje (en dit zou kapselvorming zijn volgens dr. Derks? Waardeloos!). Operatie is dan ook goed verlopen. Ondanks dat het eigenlijk niet nodig was toch drains mee naar huis gekregen. Duidelijk gesproken met pc over mijn angststoornis en zij begreep dat dit voor mij een geruststelling was. Lichamelijke llachten zijn bij mij gelukkig beperkt, psychische klachten zijn er des te meer. Ik zit echt in een diepe put op dit moment, voel me depressied, lusteloos, er zijn weinig dingen waar ik nog zin in heb. Angst regeert alles. In middels ben ik ook onder behandeling bij een psycholoog. Dit is wat ik al veel eerder had moeten doen, i.p.v. een bv. Ik heb veel schuldgevoelens naar mezelf toe, dat ik mezelf dit heb aangedaan. Ik heb nauwelijks meer gevoel in mijn linkeronderborst. Als ik losse kleding draag en dit langs mijn arm schuurt, krijg ik een soort vaan stroomstootjes door deze borst. Daarnaast zit ik er toch erg mee dat ik op 23 jarige leeftijd 2 borstjes heb nog kleiner dan voor de operatie want dat is helaas het geval en 2 littekens. Ik denk dat ik mer de grootte van mijn borsten wel kan leven, omdat ik nu besef dat mijn gezondheid me veel dierbaarder is. Ik hoop dat dit dove gevoel in mijn borst niet overgaat in een pijnlijk gevoel, veel gelezen over zgnd zenuwpijnen na een operatie. Ik hoop ook dat ik in de toekomst geen klachten ondervind t.g.v. de siliconen. Dit is op dit momenr mijn grootste angst. Ondanks mijn milde lichamelijke klachten ga ik toch starten met ontgiftigen. Wat is jullie ervaring hiermee? Ik lees dat de klachten vaak eerst veel heftiger worden. Hoop dat dit bij mij meevalt gezien de milde lichamelijke klachten. Wil namelijk maandag a.s. weer starten met werken.
Sorry voor dit lange verhaal. Ik vind het geweldig dat er mensen zijn die zich zo inzetten voor dit forum. Ik zou elke vrouw willen behoeden voor het maken van deze fout. Daarnaast heb ik bewondering voor de vele steun die mensen elkaar geven. In mijn omgeving zijn er weinig mensen doe van mn operatie afweten, dus ook weinig mensen om mee te praten.
Liefs,
tess
geef je lijf de tijd om goed te herstellen, het is nog geen 2 weken gelden dat je geopereerd bent.
